Yeterince doğru olarak, sap çiçekleri taşır, ama botanik açsından çiçekler sadece özelleşmiş sürgünlerdir. Üreme için özelleşmiş. Tipik bir çiçek, bir gövde veya çiçek sapının az çok genişlemiş ucu olan çiçek tablası üzerinde yerleşmiş pek çok halka dizilişli kısımlardan oluşur. En dış halka çanak (kaliks)tır, çiçeği açılmadan önce koruyan yaprak benzeri kısımların (çanak yaprağı sepül) sırası. Sonraki sıra taç yapraklar (korola)dır, genellikle beyaz, veya parlak renkli taç yaprağı (petal) denen yaprakların değişime uğramışlarından meydana gelmiştir. Sonra bir veya daha fazla sıralı çomak şekli erkeklik organları (stamenercik) gelir, bunlar dölleyici çiçek tozlarım (polen) sağlayan erkeklik organlarıdır.

Bütün bu ilginin merkezi dişi organdır, pistil, bir veya birkaç meyve yaprağı (karpelden) oluşur. Karpel çekirdekleri oluşturacak yumurtaları (ovum) içeren soğan şeklindeki yumurtalık ve bir kısmı döllenme için poleni yakalayabilmek için kaba veya yapışkan olan (stigma-tepecik) bir sap (stile-dişilik organı sapı, boyuncuktan yapılmıştır. Bölümlerin sepal, petal, stamen ve bir veya daha fazla pistil-tam takımına sahip olan çiçekler tamdır, bir veya daha fazla parçası eksik olanlar eksik çiçeklerdir. Olgun çiçekler stamen ve pistlilerin her ikisine de sahiptir, yarım çiçekler birine veya diğerine sahiptir (çok azı hiçbirine sahip değildir), eğer stamenleri var ise staminat (erkek), eğer pistilleri var ise pistilat (dişi)dir. Bazı bitkiler staminat ve pistilat çiçeklerin her ikisine de aynı bitki üzerinde sahiptirler, diğerleri iki cinse ayrı bitkiler üzerinde sahiptirler. Polenin stamenden pistile çekirdeğin oluşması için tozanlaşma şarttır, ulaşması bitki ve fizik şartlarına bağlı olarak değişik yollardan gerçekleşir. Genel yollar stamen ve pistil arasında doğrudan temas, böcekler veya rüzgar iledir.