: FALİH RIFKI ATAY (1894-1971) :

1894te İstanbulda doğdu. Darülfünun (İstanbul Üniversitesi) Edebiyat Fakültesini bitirdi. 20 Mart 1971de İstanbulda yaşamını yitirdi. 1911de "Tecelli" dergisinde ilk şiirleri, Servet-i Fünun dergisinde ilk denemeleri yayınlandı. 1913te Tanin gazetesinin başyazarı oldu. İstanbul mektupları, röportajlar, köşe yazıları yazdı. 1913-1914te Bahriye ve Dahiliye kalemlerinde çalıştı. 1inci Dünya . Savaşında yedeksubay olarak Suriyede bulundu. 4üncü Ordu Komutanı Cemal Paşanın özel kaleminde görev yaptı. Cemal Paşa Bahriye Nazırı olunca bakanlıkta çalışmaya başladı. Heybeliada Çarkçı Mektebinde Türkçe öğretmenliği yaptı. 1918de birkaç arkadaşıyla birlikte Akşam gazetesini kurdu. Gazetenin Kurtuluş Savaşını desteklemesi nedeniyle divan-ı harpte yargılanıp tutuklandı. 2nci İnönü Savaşının kazanılmasından sonra serbest bırakıldı, Anadoluya geçti. 1922den sonra Bolu ve Ankara milletvekili olarak Meclise girdi. Atatürke yakın kişiler arasında yer aldı. Cumhuriyet Halk Partisinin yayın organı olan Hakimiyet-i Milliye gazetesinde, ardından Ulusta yayınlanan köşe yazılarında, Osmanlı Devletinden Cumhuriyete geçişin yarattığı sorunlar üzerinde durdu. Yapılan reformları ve Batılılaşma çalışmalarını savundu. Gezi yazılarıyla Cumhuriyet döneminin ilk örneklerini verdi. 1950de Demokrat Parti iktidarından sonra 1952de İstanbulda "Dünya" gazetesini kurdu. Yaşamının sonuna kadar bu gazetede başyazılar ve röportajlar yazdı.

ESERLERİ
FIKRA:
Niçin Kurtulmamak (1953)
Çile (1955)
İnanç (1965)
Kurtuluş (1966)
Pazar Konuşmaları (1966)
Bayrak (1970)

ANI:
Atatürkün Bana Anlattıkları (1955)
Çankaya (1961)
Atatürk Ne İdi (1968)

GEZİ:
Faşist Roma, Kemalist Tiran, Kaybolmuş Makedonya (1930)
Denizaşırı (1931)
Yeni Rusya (1931)
Moskova-Roma (1932)
Bizim Akdeniz (1934)
Taymis Kıyıları (1934)
Tuna Kıyıları (1938)
Hind (1944)
Yolcu Defteri (1946)