Merdivenlerini çıkarım ağırından,
Mermer basamaklı evin,
Gün yorgunluğu sırtımda,
Uzanırım kanepeye gözlerim yarı açık,
Yoldaş uykusuzlukta yok bu gece,
Sarmaşık dallı düşüncelerde, dalarım sonra.
Mızraplarını hatırlarım mavi, beyaz, turuncu,
Düşlerini görürüm meyhane sazlarının,
Sarı ahşap kolonlar, lale desenli duvarlar,
Kırmızı etekli ispanyol görünür o an,
Çeneme dokunur, göz kırpar,
İşveli bakar yine iri siyah gözleri,
Gülümser hafifçe gül gamzeli,
Belli ki gönlü name bezeli.
Geçerim dar sokaklarına,
Bir çek çek arabasının,
Takırtısı gelir uzaktan,
Çatlak tekerlerine teller sarılı,
Uğuldar yine kulaklarımda,
Burun çeken sahibinin hırpani ayak sesleri,
Buz olurum, duman olurum,
Sonra sıcak olurum odun ateşinden,
Uyanırım, korkarım,
Eririm koynunda o kara gecelerin.
Özden şanlıtürk |